"थेंबा, थेंबा कोठून येतोस ?
कोठे जातोस ? कोठे राहतोस ? "
"बाळ, मी लांबून येतो, उंचावरून येतो
आणि जमिनीच्या पोटात शिरतो ."
"थेंबा, थेंबा खरं खरं सांग—
कोठून येतोस, कोठे जातोस ?"
"मी जमिनीवरून वर जातो,
आकाशातून खाली येतो .
खाली नि वर,
वर नि खाली,
येतो नि जातो,
जातो नि येतो ."
"अरे, आकाशातून येतोस,
हे तर खरं आहे;
पण खालून वर जातोस कसा?"
"उन्हाळ्यात फार ऊन पडतं ना ?
मग आम्ही खूप खूप तापतो.
वाफ होऊन आम्ही वर जातो.
वर जाऊन खूप खेळतो .
इकडून तिकडे, तिकडून इकडे
धावतो, पळतो,
डोलतो, लोळतो.
मग खाली येतो.
आम्ही नसलो तर
नद्या, नाले आटतील.
तळी, विहिरी आटतील.
शेते सुकतील.
मग खाल काय ? प्याल काय ?"
"खरंच भाऊ, किती तुझा उपयोग ! "
— ताराबाई मोडक
कोठे जातोस ? कोठे राहतोस ? "
"बाळ, मी लांबून येतो, उंचावरून येतो
आणि जमिनीच्या पोटात शिरतो ."
"थेंबा, थेंबा खरं खरं सांग—
कोठून येतोस, कोठे जातोस ?"
"मी जमिनीवरून वर जातो,
आकाशातून खाली येतो .
खाली नि वर,
वर नि खाली,
येतो नि जातो,
जातो नि येतो ."
"अरे, आकाशातून येतोस,
हे तर खरं आहे;
पण खालून वर जातोस कसा?"
"उन्हाळ्यात फार ऊन पडतं ना ?
मग आम्ही खूप खूप तापतो.
वाफ होऊन आम्ही वर जातो.
वर जाऊन खूप खेळतो .
इकडून तिकडे, तिकडून इकडे
धावतो, पळतो,
डोलतो, लोळतो.
मग खाली येतो.
आम्ही नसलो तर
नद्या, नाले आटतील.
तळी, विहिरी आटतील.
शेते सुकतील.
मग खाल काय ? प्याल काय ?"
"खरंच भाऊ, किती तुझा उपयोग ! "
— ताराबाई मोडक
